با کمی دقت درمی یابیم که عسل نقش چندانی در سبد غذایی مردم ایران ندارد.این موضوع بی توجهی مردم به عسل میتواند عوامل مختلفی را دربر داشته باشد که در ذیل خلاصه ای از آن را بیان می داریم:

1-عدم مصرف عسل توسط مردم به علت توزیع انبوه عسل در بازار و همچنین اشباع شدن عسل تقلبی در بازار.

2-عدم شناخت مصرف کنندگان در چگونگی مصرف عسل در تابستان.توضیح آنکه بسیاری از مردم به دلیل طبع گرم داشتن عسل مصرف آن را در فصول گرم قطع می کنند حال آنکه میتوانند همین عسل را در فصل گرما به صورت شربت خنک استفاده کنند که به دلیل خاصیت بسیار عسل این نوع از شربت از بسیاری از نوشیدنی های دیگر مقوی تر است.

3-بخشی از عدم مصرف عسل در سبد خانواده ها به عدم اطلاع رسانی در صدا و سیما و همچنین جراید و مطبوعات برمی گذدد؛چراکه اطلاع رسانی موجب آگاهی مردم از خواص عسل این گوهر نایاب طبیعت میشود و مردم بجای پرداخت هزینه های سرسام آور میتوانند با مصرف عسل از بسیاری از بیماری های حتی ناعلاج پیشگیری کنند.

4-سردرگمی مصرف کنندگان در تشخیص عسل تقلبی و غیرطبیعی از عسل طبیعی است.

5-نشر مطالب کذب و ایجاد شایعات در تشخیص عسل تقلبی از طبیعی....

بعنوان مثال یکی از علایم طبیعی بودن عسل، شکرک زدن آن است که به علت وجود آنزیم های تولید شده توسط زنبورها که به شهد عسل اضافه می شود و تغییر دمای محیط نگهداری عسل و مواد قندی (فروکتوز، گلوکز) متبلور می شود که اصطلاحا می گویند شکرک زده (کریستاله شده) که به علت تبلیغات گسترده تهیه کنندگان عسل تقلبی به صورت باور غلط در جامعه به مردم قبولانده اند که چنین عسلی طبیعی نیست، این در حالی است که در کشورهای توسعه یافته عمدتا از عسل های شکرک زده استفاده می کنند.

برگرفته از مطالب شرکت تعاونی شاهین علم کوه